• Hooters in het ZGT


    Hooters in het ZGT

    Gisteren moest ik met stoom en kokend water naar de mammapoli, nog geen paar uur nadat de huisarts een borstafwijking had geconstateerd. Bijzondere naam voor een poli, zeker als je geen mamma bent. Mamma is Latijns voor borst, dus gerustgesteld kan ik op pad naar de borsten poli. Na vandaag door mij hernoemd als de blote borsten poli. Het is wel duidelijk dat je hier niet op een poli bent waar men over het algemeen veel goed nieuws uitdeelt. De weggevers; eindeloos veel lieve verpleegsters en artsen, die poloshirts aanhebben met hun voornaam erop geborduurd. Zachte helende handen, wat wel heel fijn is, als je hier dan toch moet zijn.

    Ondertussen probeer je krampachtig te doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Je probeert het wel, maar dat is het natuurlijk niet. De realiteit is dat je zo’n beetje drie uur lang, topless, met een hoop onbekenden serieuze gesprekken voert.  Toen kon ik niet anders dan de humor opzoeken, want borsten, het zijn toch eigenlijk rare dingen.

    Mijn neefje is op de leeftijd dat tietjes hem eindeloos fascineren. Zeker als ze wiebelen terwijl een groep vrouwen langs komt joggen.  De hele dag borstjes kijken, dat zou voor mijn neefje nog eens een leuk beroep zijn. Voor de een zijn de mamma’s een entertainment center, en voor de ander een bron van ellende. Ik heb er zelf, sinds gisteren, nooit zo heel hard over nagedacht wat borsten nu eigenlijk voor mij betekenen. Een borst associeerde ik met baby’s, bikini’s, bh’s en helaas borstkanker.

    Al snel beland je op de afdeling radiologie voor een mammogram en een echo. Hup, borsten bloot en mijn eerste mammogram lijkt een feit te worden. Het schiet door mijn hoofd dat deze mevrouw toch wel een apart beroep heeft. In de categorie aparte beroepen heb ik een paar persoonlijke favorieten waaronder tampon ingenieur (echt die bestaan) en mensen die andere mensen in drukke steden in de trein moeten duwen, de zogenaamde trein-duwer. Vanaf nu staat er een nieuw beroep op mijn lijstje, mammografisch artiest Mathilde, werkzaam bij “Hooters” in het ZGT oftewel borst-duwer.

    Het resultaat van het werk van de trein-duwer in Tokyo.

    In een soort van kappersstoel rolde Mathilde mij richting mammografie machine. Nieuwsgierigheid wint van de angst, terwijl Mathilde mijn borsten van achteren vastpakt en we samen richting de borstpers bewegen. Het is net alsof ze een broodje in de oven legt, heel voorzichtig en lekker uitrekken. Maar dan volgt de pers en zwetend geef je aan, “ja hoor gaat best, doe maar rustig aan terwijl je naar die computer loopt om op een knopje te drukken. Hijgend en zwetend met een borst geperst tussen een enorm apparaat, scheef naar voren hangend. Gaat goed Mathilde, ik voel niks, helemaal geen pijn (right).”

    Wat een geweldig mens die Mathilde. Ze had zo veel humor en ook nog eens voor iedere bh cup een ander bakje. Al heb ik vandaag wel blauwe borsten. Dames, ik kan u geruststellen dat hetzelfde apparaat misschien ook wel voor mannen wordt gebruikt. Ik zag in ieder geval een langwerpig bakje waar volgens mij de gemiddelde piemel inpast.

    Vervolgens met de blote borsten naar de radioloog voor de echo. Ook alweer zo’n geweldig leuk mens. Wat een mazzel, als je dan toch met je borsten bloot moet, is het wel fijn dat het in deze omgeving kan. Hij stelt mij gerust en ziet niks zorgelijks, ik wil hem wel omhelzen. Maar dat zou raar zijn want dan ga je een compleet vreemde man omhelzen terwijl je topless bent.  

    Nog even weer naar de mammapoli waar de arts, in poloshirt, mij op weg stuurt met een folder over mijn knobbeltje en de verlossende boodschap, geen borstkanker maar hormoonschommelingen en iets met vet en spierweefsel. Ik wens alle vrouwen die een ander resultaat krijgen veel sterkte en veel Mathildes, Christines en van der Burgs toe. Daar zijn uw borsten in goede handen.

  • America has attitude


    This is for you America. It is a celebration of who you are and what you stand for. Even though, we are a bit worried about the whole Trump thing. If you do not care for reading, I’ll summarize the message for you in three words; America has attitude.

    You can stop reading now, however, you would completely miss out on the observations of this legal alien on why Americans get things done, or the endless optimism that weaves through the American culture with such blunt elegance. Google winning top honors with its “Hooray, no spam here”!. Don’t you just love it when you empty your spam box in google, and that message appears. It is pure American optimism.

    You would also miss out on a subjective clarification regarding freedom. Many countries in the world are free so that doesn’t make you unique, sorry. What does make you unique is that you have been picked as the most hated symbol of that freedom. America can be compared to the prettiest girl in class; every girl would like to have a taste of what it would feel like to skate through life with such looks. Since they can’t, the options are to become her best friend, ignore her, or hate her. Unfortunately hate often triumphs.

    Secretly I hope that a few of those haters will read this blog. You know who I am talking about. Those living out in remote areas, hiding, always hiding. Hiding their faces on camera while performing cruelties against the West. Hiding in the Afghan mountains so they can avoid confrontation and discussion. Nonetheless we are obliged to listen to them rambling on in ridiculous video messages. Stop hiding, don’t be such cowards. You are not brave. Bravery is to stand up, engage in conversation while looking in each other’s eyes. That is the American way and thankfully many other nations share that trait.

    It is not all sunshine and moonbeams. Americans are in the end, just like every other nation, an odd group of people. With the extreme friendliness, the tailgating, the Californian stop, the bridesmaids, the tremendous focus on sports, the obesity issue, the movie stars, the capitalism, the State of Maine (more about that in the next story), the poverty, the racism, and your worst problem Donald Trump. Well maybe your worst problem is that dentist from Minnesota, but that is neither here nor there.

    As Mark Twain said “Humor is mankind’s greatest blessing”. I encourage you to keep reading my stories, and smile when you can.

  • KLM rocks and Ryan Air sucks


    KLM rocks and Ryan Air sucks

    Sinds mijn terugkeer naar Europa ben ik nu meerdere malen met mijn achterwerk in een Ryan Air vliegtuigstoel beland. We houden van reizen en als je vaak wilt reizen moet dat op een budget dus vooruit vliegen voor een minimale duit.

    Na onze laatste trip met Ryan Air ben ik er klaar mee, dan maar vakantie in eigen land of zelfs op de fiets als het moet. Vanaf het moment dat je je meldt bij de incheckbalie schreeuwt alles al; u bent niet welkom. Met het oog op de lage kosten zit je met deze maatschappij al gauw in de verste uithoek van een vliegveld (tenzij het vliegveld klein is dan heb je weer mazzel). Vervolgens tref je een dame of heer die even meet of je koffertje wel in het rekje past. Ik zweer het je, de afgelopen keer paste geen enkel koffertje, van niemand. Dit wordt nog een graatje erger als je koffers incheckt. Hiervoor betaal je een flinke duit en altijd maar dan ook altijd heb je precies 1 kilo te veel. Met een strenge blik wordt je aangekeken alsof je ergens een steekje los hebt en gewoon niet weet hoe je fatsoenlijk moet inpakken. Dus op je kop in de bagage, kijken wat je nog kan aantrekken.

    Als je wat aan de lange kant bent, heb je ook wel extra beenruimte nodig. Dus opgeteld, voor de extra stoelruimte, de ingecheckte koffer en boetes voor het te zwaar beladen zijn, hadden we voor hetzelfde geld met de KLM kunnen vliegen. Hadden we nog een glimlach gekregen ook. Van een Ryan Air medewerker heb ik nog nooit een glimlach gehad. Tipje voor de organisatie, een lach is gratis, echt, kost niks!

  • Live free or die


    That’s a State motto one could give up their Dutch passport for. Unfortunately I couldn’t divorce myself so I kept my Dutch passport, but how I miss those funny Americans. Beautiful, generous, hospitable, and kind Americans… except for when they are not. (more…)